بور اولين مدل تئوري موفق اتمي را در 1913 ارائه داد: پيشنهاد گردش الكترونها در مدارهايي به دور هسته ي اتم شبيه گردش سيارات به دور يك ستاره. مدل بور باعث درك عميقتر از خصوصيات شيميايي و نوري اتمها ميشود، مدل او باعث شد كه او جايزه ي نوبل را درسال 1922 ببرد. اما تصور او از سفر الكترونها در مدارهاي گسسته عاقبت توسط مكانيك كوانتومي نمايش داده شد.

مكانيك كوانتومي نشان داد كه الكترونها وضعيت مشخص و دقيقي ندارند اما درعوض در الگوهاي موجي شكل توزيع شده اند.

بري دانينگ (Barry Dunning) سرپرست محققان و پروفسور Sam & Helen Worden فيزيك و نجوم دانشگاه رايس: "در يك سيستم به اندازه كافي بزرگ، اثرات كوانتومي در مقياس اتمي مي توانند به مكانيك كلاسيك پايه گذاري شده بر مدل بور گذار داشته باشند."

" استفاده از اتمهاي بسيار برانگيخته ريدبرگ و يك دسته از ميدانهاي الكتريكي پالس دار، مارا قادر ساخت تا حركت الكترون را تحت تاثير قرار داده و وضعيتهاي دايره وار سياره اي شكل ايجاد كنيم ."

تيم شامل اعضايي از آزمايشگاه ملي اوك ريج(Oak Ridge National Laboratory) و دانشگاه تكنولوژي وين(Vienna University of Technology) بود.

محققان با استفاده از ليزر، اتم پتاسيم را به سمت ترازهاي خيلي بالا تحريك كردند. 

با استفاده با دقت از يك دسته مناسب پالسهاي الكتريكي كوتاه، تيم توانست اتمها را در يك وضعيت دقيق و مشخص به طرف يك شبه مسير تحريك كند. الكترونهاي متمركز شده كه به دور از هسته مي چرخيدند درحقيقت اتمها غولهاي ذره اي واقعي با قطر نزديك به يك ميليمتر هستند.

دانينگ گفت: "اندازه گيري هاي ما نشان مي دهد كه الكترونها براي چندين دور بصورت متمركز شده باقي مي مانند و بيشتر شبيه ذره هاي كلاسيكي رفتار مي كنند."

اوگفت: " كار آنها، كاربردهاي عظيم و نهفته اي در نسل بعدي كامپيوترها و مطالعه آشفتگي هاي كلاسيكي و كوانتومي در بر دارد."

تحقيق درمجلات فيزيكي بصورت آنلاين در دسترس است .

نويسندگان : جفري مستاير و برندن ويكر(Jeffery Mestayer and Brendan Wyker) دانشجويان شاخه فارغ التحصيلي، جيم لانكستر ( Jim Lancaster) محقق شاخه فوق دكتري، كارلوس رينهولد (Carlos Reinhold) از آزمايشگاه ملي اوك ريج، شوهي يوشيداو جوشيم برگدورفر(Shuhei Yoshida and Joachim Burgdorfer) از دانشگاه تكنولوژي وين.