به نام خداوندجان و خرد

بعد از مدتي كه امتحانات بود و نتونستم خيلي فعاليت كنم امروز همزمان با پايان امتحاناتم و با بخش جديدي با عنوان ترجمه ها كه فقط مطالب خارجي را ترجمه ميكنم در خدمت شما هستم و از اين به بعد سعي مي كنم كه اگه بتونم كمتر از منابع فارسي استفاده كنم و هي كپي نكنم به خاطر همين بود كه به سرم زد منابع خارجي رو ترجمه كنم و با متن انگليسيش قرار بدم و به اين صورت نقشي در ترويج علم هر چند كم داشته باشم اميدوارم كه خدا كمكم كنه و شما بازديد كنندگان گرامي هم حتما مشكلات من را به من گوش زد كنيد.  (  اول متن انگلیسی و سپس ترجمه آن  )    

با تشكر:عبدالرحمن وهابي

How Hubble Space Telescope Works

Imagine having an "eye" on the universe, being able to look out at a distant star or nebula with amazing clarity. With such a telescope, you could peer billions of light years away and see things that happened billions of years ago. Astronomers are doing just that with the Hubble Space Telescope!

Hubble Telescope Image Gallery

Photo courtesy NASA / Space Telescope Science Institute (STScI) Credit: NASA, A. Fruchter and the ERO Team (STScI) The Hubble Space Telescope is deployed from the cargo bay of the space shuttle. See more Hubble Telescope pictures.

What exactly is the Hubble Space Telescope? Why is it so special? How does it produce such amazing images and where can we see them? , we will look closely at this amazing instrument that has revolutionized astronomy!

Photo courtesy NASA Artist's concept of the Hubble Space Telescope.

The major problem with observing the light from distant stars using ground-based telescopes is that the light must pass through the Earth's atmosphere. Besides clouds and the weather, the Earth's atmosphere is a "boiling" place -- there are dust, currents of warm air rising, currents of cold air falling and water vapor. All of these factors can produce fuzzy images of the stars and limit the usefulness of ground-based telescopes.

In 1946, an astrophysicist named Dr. Lyman Spitzer (1914-1997) proposed that a telescope in space would reveal much clearer images, of even farther-off objects, than any ground-based telescope. This was an outrageous idea considering no one had yet launched a rocket into outer space. As the U.S. space program developed and excelled in the 1960s and 1970s, Spitzer lobbied NASA and Congress to develop a space telescope. In 1975, the European Space Agency (ESA) and NASA began developing the space telescope. In 1977, Congress approved funds for the space telescope, and NASA named Lockheed Martin Aerospace Company as the prime contractor to oversee its construction.

In 1983, the space telescope was named after American astronomer Edwin Hubble, whose observations of variable stars in distant galaxies confirmed that the universe was expanding and gave support to the "Big Bang" theory. The Hubble Space Telescope (HST) took 8 years to build, held five scientific instruments, had more than 400,000 parts and had 26,000 miles of electrical wiring. HST was reported to be 50 times more sensitive than ground-based telescopes, with 10 times better resolution. After a long delay due to the Challenger disaster, HST went into orbit in 1990.

 تلسکوپ فضایی هابل چگونه کار میکند؟

تصور داشتن چشم هايي مسلط بر عالم-توانايي نگاه كردن به ستاره هاي دور يا صحابي هايي با وضوح و روشني شگفت انگيز با چنين تلسكوپي و اين كه شما مي توانيد به وقايعي نگاه كنيد كه بيليون ها سال پيش اتفاق افتاده اند واقعا چيز جالبي است.ستاره شناسان اين اعمال را فقط با تلسكوپ فضايي هابل انجام مي دهند.

تلسكوپ فضايي هابل دقيقا چيست؟چرا به اين اندازه استثنايي است؟چگونه اين چنين عكس هاي شگفت انگيزي مي گيرد وما كجا مي توانيم آنها را ببينيم؟ما به طور دقيق به بررسي اين وسيله اي كه انقلابي را در ستاره شناسي و نجوم پيش آورد مي پردازيم.

مشكل بزرگ تلسكوپ هاي مستقر در زمين اين بود كه  مشاهده ي  نور ستاره هاي دور دست قبل از اينكه از اتمسفر زمين بگذرند ممكن نبود-از كنار ابر ها و آب و هوا-و اتمسفر زمين كه مكان غليان است-با گرد و غبار وهواي گرمي كه  جريان دارد و به بالا صعود مي كندو هواي سرد با نزول به سمت زمين مي آيد و آب ها بخار مي شوند.

همه ي اين عوامل باعث مي شوند كه عكس هاي ستارگان تيره و غير دقيق از آب در بيايند و فوايد تلسكوپ هاي زميني را محدود كنند.

در سال 1946يك متخصص فيزيك نجومي با نام دكتر لمن اسپيتزر(1997-1914)پيشنهاد داد كه تلسكوپي در فضا مي تواندعكس هاي واضح تري را از چيز هاي دورتربگيرد كه تلسكوپ هاي زميني قادر به آن نمي باشند.اين يك ايده ي عصباني كننده بود با توجه به اين كه هنوز هيچ موشكي به فضاي خارجي پرتاب نشده بود.به عنوان مثال برنامه هاي فضايي ايلات متحده ي آمريكا در سالهاي بين 1960 و 1970 توسعه يافت و برتري پيدا كرد.اسپيتزر در ناسا و همايش توسعه دادن تلسكوپ هاي فضايي سخن راني كرد.در سال 1975 آژانس فضايي اروپاو ناسا شروع به توسعه دادن تلسكوپ هاي فضايي كردند.در سال1997مجلس براي تلسكوپ هاي فضايي بودجه اي را تصويب كردو ناسا با يك شركت درجه يك قرار داد بست و پيمان كاري براي سركشي كردن به ساختمان آنها انتخاب كرد.

در سال 1983 تلسكوپ فضايي به نام ستاره شناس آمريكائي ادوين هابل نام گذاري شد.هابل كسي بود كه با مشاهداتي بر روي ستاره هاي متغيير در كهكشان هاي ديگر مطمئن شد كه جهان در حال انبساط و بزرگ شدن است كه نظيريه ي مهبانگ يا انفجار اوليه در عالم را تائيد مي كرد.ساخت تلسكوپ فضايي هابل 8سال به طول انجاميد.

اين تلسكوپ بيش از چهار صد هزار قطعه داردو بالغ بر بيست و شش هزار مايل سيم كشي الكتريكي دارد.

تلسكوپ فضايي هابل 50 بار حساس تر از تلسكوپ هاي زميني است و همچنين 10 بار دقيق تر و تفكيك پذير تر از تلسكوپ هاي زميني است.بعد از تاخيري طولاني وبدهي- تلسكوپ فضايي هابل در سال 1990 در مدارش قرار گرفت.

پايان قسمت اول-ترجمه از عبدالرحمن وهابي-برگرفته ازسایت